تبليغاتX
من یک آدم معمولی ام !
 
من یک آدم معمولی ام !
 
 
 
 

1-

                   « ترا دوست دارم

                                    آيا به تو ارتباطي دارد؟! »

                                                                      گوته

 

2-  

             672 كيلومتر رفت

             672 كيلومتر برگشت

                                             25 ساعت رفت

                                             ۱۶ساعت برگشت

                                                                             بي حاصل !!

باز هم بار استيصال من به دوش ديگران افتاد ؛ 

همه دوستان خوبم و مامان : ممنون !

                                                 و ببخشيد !

 

 

3-

   در راه برگشت هم كوپه اي شديم . عرب بود و خيلي زود شروع كرد به حرف زدن ! از خودش ! بچه هايش ! از پسر كوچك كه بعد از مرگ زنش شديداً به او وابسته شده بود. دختر بزرگ كه درس را رها كرده بود و خياطي مي كرد و خودش كه كه از پنج سال پيش _ پس از مرگ همسر _ لباس تازه اي نخريده بود...

برايمان چاي گرفت و پسته و پفك و به من كه گفتم ممنون ميل ندارم گفت هرگز دست كسي كه تو ميهمان كرده نبايد رد كني ، با اين كارت به او توهين مي كني . و ....

صبح بعد از قم ! از پسر بزرگ اش گفت ؛ پسر 165 ساله اي كه به جرم قتل مي بايست تا 18 سالگي ، در انتظار اعدام ، در زندان بماند.

به جرم كشتن دايي اش !! به خون خواهي قتل مادر !

... و او مي رفت تا بلكه پسرك را نجات دهد و دوباره به مدرسه بفرستد !

پرسيد: خانم شما دوايي براي درمان جوشهاي صورت يك دختر 14 ساله سراغ نداريد؟!

 

... در ايستگاه ، وقتي مي رفت از خودم مي پرسيدم : خدايا !!! چه چيز چه چیز اين مرد را پيش مي راند ؟!

 

 

4-

يه زماني ، وقتي من نشستم كنار بخاري ، چاي مي خورم ، موزيك گوش مي دم ، فلسفه مي بافم ، يه زن ! يه جايي ! پلك هاي نادختري شو با قاشق داغ مي كرده !

 

چقدر ناتوانم !

-    اين دفعه اگه منصور بگه « چه تلخ شدي؟»  هيچ چيزي ندارم كه بگم ! حتي لبخند هم نمي تونم بزنم !

 

 

5-

راستي چرا امسال زمستون ، تا حالا ، مرد آكاردئوني نيومد تو كوچه بخونه :

                « ... يه دلم ميگه برم برم

                                        يه دلم ميگه ....»

 

 تا من پر از شادي و خوشبختي بشم ! پر از شادي !!!

 

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1385ساعت 23:56  توسط روجا  | 
 

صبح که پاشدم دیدم تو خونه تنهام

                                  تنهایی لذت بخش !

عصر که رفتم سرکوچه خرید کردم دیدم تو کل ساختمون تنهام !

                                           تنهایی ترسناک !

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم دی 1385ساعت 23:38  توسط روجا  | 
 

1-

- تو زندگي دنبال چي هستي ؟

- خوشبختي .

- يعني چي : خوشبختي ؟

- يعني آرامش ، دوس دارم به آرامش برسم ...

پيشتر ها خودم هم رسيدن به آرامش را آرزو مي كردم . اما حالا كاملاً بر عكس شده ، بهترين لحظاتم زمانهايي سرشار از دغدغه و تلاطم اند. تازه اگه قضيه اون 21 گرم درست باشه واسه «آرامش» ، حسابي وقت دارم .

 

2- كاظم در جواب من اس ام اس زد :

                                 « ... روجا با زندگي آواز بخون !  »

 

و ديروز ، شعرهاي سرشار از شور  ناظم حكمت ! (با ترجمه روان احمد پوري  )

 

 متاسفانه چون كتاب مال خودم نبود و يادم رفت نت بردارم از هر قسمت بصورت جزيي يادم مونده . ولي با اين همه بسيار تاثيرگذار و زيبا بود.

 

 

3-  امروز دكتر نازكدست مي گفت :« زندگي مثه سگ هاره!  اگه ازش بترسي دنبالت مي كنه و اگه جلوش در بياي ، مي ترسه و عقب مي شينه !

 

4- دبيرستان بودم يه كتاب خوندم از سيمون دوبووار : جميله بوپاشا

«... عضو جبهه آزادي بخش بود كه دستگير شد. ارتش فرانسه او را شكنجه داد و هت ك حرمت كرد. شانس آورد كه وكيل مدافعش ژيزل حليمي شد. او در دفاع از جميله هيچ كم نگذاشت و با كمك دوست روزنامه نگارش، سيمون دوبووار چنان موج حمايتي از او به راه انداخت كه پرونده جميله به يكي از مهم ترين مسايل اجتماعي سال 1960 جهان تبديل شد. كتاب سيمون دوبووار درباره او يكي از پرفروش ترين ها بود، لوييجي نانو، آهنگ ساز ايتاليايي اپرايي به نام او اجرا كرد و پابلو پيكاسو صورت او را براي جلد كتاب نقاشي كرد. جميله بوپاشا، نماد مقاومت و مظلوميت الجزايري ها بود.»

 

5- زندگي واقعي !! حرفهاي خاله زنكي ، گزنده و نيشدار ! البته حتماً و قطعاً همراه با يك لبخند مليح به پهناي تمام صورت !!! بوي تند و آزار دهنده تظاهر كه از وراي تمام عطرها و لباسها و آرايشها و خنده ها و خوش و بش ها به وضوح به دماغت مي خوره ، همه و همه تو رو ناخواسته وارد معركه اي مي كنه كه از اول معلومه مغلوب كيه !

 

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم دی 1385ساعت 22:59  توسط روجا  | 

 

1 و 2 -

    بس است ديگر . خواهش مي كنم ،

     نه كلامي از اولين عشق ، نه آهي پرسوز

                                    آن نگاه وحشي گرسنه را

                                                             را بهتر می شناسم !

                                           

                                               *****

   

                    مي دانم خدايان انسان را

                        بدل به شيئي مي كنند ، بي آنكه روح را از او برگيرند.

                         تو نيز بدل به سنگي شده اي در درون من

                                                           تا اندوه را جاودانه سازي .

                                                                                     «آنا آخماتووا»

        

3  - به طرز فجيعي دلم مي خواد دوباره فيلم « لاك پشت ها هم پرواز مي كنند » رو  ببينم !

دخترك ، كه هيچ نيازي به كلام نبود تا درد ، درد ، درد رو بشه در صورتش ديد ، درد عريان و گزنده ! و همه حس من نسبت به اون ، ترحم عميقي بود . حتي قادر نبودم خودم رو به جاي اون قرار بدم ( من كه تمام تصورم از جنگ – از صدقه سري شوروي بزرگ !!!- همبازي هاي جديد و كوتاه مدت بودند! ) ستايشش مي كردم و تصويرش  براي هميشه در ذهن من – مثل يك الهه اساطيري –  حك شده باقي مي مونه . حتي قادر به طرح سوالي هم نيستم  !

 ( آيا مي ترسم از تقلا براي پيدا كردن جواب ؟!!) 

و گناه متحرك كوچكي كه دخترك با خود حمل مي كرد !  و من چقدر اين گناه كوچك متحرك رو دوست داشتم  و دوست دارم . با اون چشم هاي تاب دار زيباش ! و اون مصوميت ناب متولد شده از يك گناه (؟؟!)

چه حسي مي شد داشت ؟ جز دوست داشتنش !

و پسر ، نماد پذيرش زندگي ، نماد پذيرش واقعيت در برابر حقيقت ! پذيرش و نه تسليم !  پذيرش قدرت خدا و خواست خدا !

 

پس چرا من هرچه نگاه كردم خدايي نديدم ؟

 

 

 4- صدام مرد ! فقط همين !

 

5-

              زمان براي 

         تنها سيگار داخل قوطي

                                  ايستاده بود !

                                                                     

 

 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 12:14  توسط روجا  | 
 

خوب من گير بد آدمي افتادم . منظورم اينه كه دعوت شدنم به  بازي ( حقيقت گويي هاي شب يلدا ) از طرف كسي بوده ( محسن ) كه رد كردن يا قبول كردنش ، هردو برام مساوي با دردسره ! يك دردسر بزرگ !!!

1.   اول از همه اعلام مي كنم كه چندتا از «يواشكي » هامو نمي تونم بنويسم . چون برخي از اعضاي محترم! و فضول! خانواده هم اين صفحه رو مي خونن . و من اصلاً دوس ندارم مامان خانوم عزيز واسم دادگاه نظامي تشكيل بده ! و بقيه رو هم ترجيح ميدم واسم مثل يه راز بمونه !

2.   كمتر كسي مي دونه كه من سال اول و دوم راهنمايي ، هر كدوم 2 تا درس تجديد شدم. قسمت بد ماجرا اينه كه من جز دانش آموزان سازمان ملي پرورش استعدادهاي درخشان !!! بودم !

3.   گمونم شب ادراري تو بچه ها زياد غيرعادي نباشه . منم از اين قاعده مستثني نبودم . اما قضيه اي كه مي خوام اعتراف كنم مال همين اواخره! تو امتحانات خردادماه ، از صبح ساعت 5/7 تا 5/9 شب شاگرد داشتم. از امير آباد به گيشا ، شهرك ازمايش ، شهرك غرب  و آخريش هم تو فكوري نزديك خودمون . توي اين كلاسها هم اولين پذيرايي و گاهاً تنها پذيرايي چايه ! و هركسي كه حتي يه بار منو ديده باشه مي دونه كه من از چاي نميگذرم !  خلاصه اون موقعه ها هم خجالت مي كشيدم برم خونه مردم دستشويي. شب كه رسيدم دم در خونه ، عملاً داشتم مي تركيدم. زنگ زدم :

- روجا نون نداريم . ميشه شير و نون بگيري !

نه ! اين ديگه غير قابل باور بود . با هر مكافاتي بود رفتم خريد كردم . در باز شد ، پاگرد اول رو رد كردم ، وسط پاگرد دوم يادم اومد زير پله ها تو پاركينگ يه توالت هست ! اما يه كم دير شده بود . ادامه دادم. پاگرد سوم ديگه طاقتم تموم شد و تمام !

-        خونه ما طبقه چهارمه !

4-  خيلي از آدمهايي كه منو زياد از نزديك نمي شناسن ، خصوصاً بابا ماماناي دوستام فكر مي كنن كه من چه دختر مودب و مثبتي هستم ! مثلاً همين دنياي بيچاره ! كافيه پشت تلفن در جواب جملات قصار بنده يه بيشعور ناقابل نثار من كنه كه داد مامانش درآد و بعد از كلي سرزنش بهش بگه كه يه كم از روجا ياد بگير ! متاسفانه و خوشبختانه به ندرت گاف مي دم  و جملات قصار من از دهن دوستام يهو ! مي پره بيرون ! حالا بيا و ثابت كن كه ما اينا رو از روجا ياد گرفتيم !

5-  با اينكه اصلا از بچه خوشم نمي آد  و همه لفظ معروف منو راجع به بچه شنيدن كه مثلاً در بهترين وضعيت : وووي ! چه توله قشنگي ! هيچ كاري تو دنيا بيشتر از آزار بچه ها منو ديوونه نمي كنه ! تج اوز به بچه ها !

....

 اينم از اعترافات بنده ! كساني رو كه دعوت مي كنم افشين ، ابوذر ، احسان ، و روزبه اند . ( از مينا روم نميشه ! )

 

 |+| نوشته شده در  یکشنبه دهم دی 1385ساعت 7:50  توسط روجا  | 
 

             کار رو ول کردم .

                        خیلی می ترسم !

 |+| نوشته شده در  شنبه نهم دی 1385ساعت 13:21  توسط روجا  | 

 

... دستش را دراز كرد و ازميان شكاف بچه را بيرون كشيد. نمي شد ! از هر دو دستش كمك گرفت . نوزاد را بالا گرفت ؛ هنوز خيلي كوچك بود ... يا نه همه بچه ها اين شكلي اند ؟! مثل يك لوبيا ي كبود و چروكيده . چشمهايش بسته بود و لبهايش جمع شده بود، انگار كه آماده گريه كردن باشد . ولي گريه نمي كرد. نگاهش را از سربچه به پايين لغزاند . بند ناف همينطور ادامه داشت.

-        بهتره بهش شير بدم ! (از ذهن اش گذشت )

بچه را روي سينه اش گذاشت و سعي كرد پ . س ت را در دهان كودك بگذارد ... بالاخره موفق شد.

به اين فكر مي كرد كه آيا اوست كه كودك را در آغوش گرفته و يا كودك ؟

.....

 

در ميان غبارها ، كسي – مردي – گور تازه را با خاك مي پوشاند !

 

                                                    ************

 

1-  هفته اي كه گذشت هفته سختي بود !  خصوصاْ تا چهارشنبه !

زير فشار باري سنگين تر از عرض شونه هام چقدر تقلا كردم ! قسمت احمقانه اش اينه كه همش واسه پول ! 

 هی گفتم می گذره روجا ! می گذره  و گذشت !

هميشه مساله «پول» تو زندگيم بوده ! هميشه ! قبل ازاينكه هر چيز ديگه اي باشه !  اما هيچوقت مهمترين نبوده  ! من سعي كردم !  تمام تلاشمو مي كنم !  اما تو اين هفته حس كردم چقدر سخته به چيزايي كه مي گي عمل كني ! ...و عمل نمي كنند!

                                 و من هم عمل نكردم !

 (از خودم خجالت مي كشم )

 

                                     « ..... و اين ابتداي ويراني است »

 

 

2-  راننده آ‍‍ژانس - توي راه خونه ترگل – يه زن بود ! شنيدن حرفهاي يه آدم (اگرچه مخالف نظر من)، متعلق به يه طيف ديگه ، يه نسل ديگه شيرين بود و چقدر ترافيك سنگين ميدون آزادي به من خوش گذشت .

 

 

3-      مدتي هست يه مساله ذهنم رو مشغول كرده !

اينكه  به خط طولي زمان عرض بدي ! خيلي بهش فكر مي كنم !

                                           ( نتيجه : ؟!! )

 

 

4-    اينم نتيجه بازخواني امروز صبح :

 

« ...... چگونه ناتمامي قلبم بزرگ شد

            و هيچ نيمه اي اين نيمه را تمام نكرد ! »

 

                                                                                     شعر دوست داشتني « وهم سبز »

 

 |+| نوشته شده در  جمعه یکم دی 1385ساعت 19:47  توسط روجا  | 
 
  بالا