| تبليغات | X |
|
من یک آدم معمولی ام !
|
||
حاشیه کتاب بی خبری میلان کوندرا :
کوندرا را دوست دارم .( اگرچه کتابو با خوندن دم اتاق دکتر ، یا تو اتوبوس و یا وقتی که فرار می کردم سلاخی کردم .) بیشتر از قصه گو ، خالق راوی (راوی خالق !!؟) هست . این قابلیت را دارد که زندگی بسازد ولی ! زندگی خوب یا بد ؟ مقصر یا بی تقصیر ؟ گناه کار یا بی گناه ؟ پیروز یا شکست خورده ؟ عشق یا نیاز یا ترحم ؟
نه بلکه همه اینها با هم ! می دانم ، من نسبی بودن را دیده ام ( برای گقتن اینکه پذیرفتم !..؟) اما اعتراف می کنم دنیای صفر و یک دنیای راحت تریست ! گاهی اوقات در برخی موقعیت ها آرزومند دید صفر و یکی می شوم!
و زمان ! زمان چه کیفیت سنگینی درکارهایش دارد! (عین شعر فروغ شد!)
آدمهای واقعی ، واقعیت آدمها ! (جالب اینکه از همه آدمها عجیبتر خودم برای خودم هستم ! )
ایا آدمها گاه گاهی واقعی هستند و یا همینکه هستند واقعیت است ؟ چه چیز باعث میشود که هریک از ما چطور فکر کنیم ؟ چطور با دیگران عمل کنیم ؟ چطور عمل دیگران را تفسیر کنیم ؟
همه تفسیرها یک جور توجیه اند. اساس توجیه کردن برای ما از کجا شکل میگیرد؟ چه چیز باعث میشود که یکی متهم و یکی محکوم و دیگری پیروز باشد ؟ ( البته در گذر زمان نقشها تغییر میکند و هر فرد در هر زمان فرد دیگری با نقش دیگری می شود) و یا کسی دیگری/خودش را محکوم/مبرا کند ؟
آیا ما ادمها طوری هستیم که فکر میکنیم ؟ ایا دیگران آن هستند که ما فکر می کنیم ؟
حس می کنم به آرامی به آدمهایی تبدیل می شویم که همدیگر را با کلام تکه تکه می کنیم ! تکه تکه می شویم !
و با نگاه می دریم ! دریده می شویم ! آدمهای واقعی ، واقعیت آدمها ؟
تصویر مردی از پشت، در ذهنم حک شده ! یک تصویر واضح در میان فضایی بی زمان ! (همه از این تصاویر داریم ) مردی باپیراهن آبی آسمانی ، شلوار کتان روشن ، دستهایی در جیب ، حین عبور! ... دستم را پیش بردم و صورتش را دیدم ! و از او گذشتم ( او هم گذشت ) ..... اما هنوز این تصویر به همان وضوح حک شده ! و هزار تصویر بی زمان دیگر ، بی زمان یعنی بی قضاوت با گذشت زمان .
پیرزن از زمان شاه که تریاک کوپنی وسهمیه بندی بود ، تریاکی بود و سهمیه دریافت می کرد. سن اش قابل تخمین نبود از همه خواهر و برادر ها بزرگتر بود. وضع مالی بدی نداشتند . توی دهات زمین و مال (دام ) داشتند.
شوهرش که مرد اموالش را بین فرزندانش تقسیم کرد که هم آنها به آنچه از شیر مادر حلال تر است برسند و هم او تنها نماند.
فرتوت و از کار افتاده بود و کارش این بود صبح تا شب چمباتمه بزند و چای و تریاکش را بخورد و ذکر بگوید....
مدتی نگذشت که نگهداری از پیرزن برای فرزندان ، عروس ها و دامادها غیرقابل تحمل شد و برای آنها مرد بی آنکه مرده باشد.
این شد که پیرزن بی هیچ دارایی آمد پیش کوچکترین خواهر ، که او هم پیرزن شوهر مرده ای بود . تا واقعاً بمیرد.
خرج چای و تریاک هم با حقوق باز نشستگی شوهر خواهر تامین می شد ... و پیرزن واقعاً مرد !
حالا خواهر کوچکتر هر وقت می خواهد دعایی بکند درحق خودش می گوید : خدایا مرا سرافکنده و خوار نمیران !
****
مادر بزرگم اصطلاحات قشنگی به کار می برد با زبان شیرین محلی اش :
- دتر ته دهون دور ! مه یاد دکتی ؟ ته بلاره ! .... دخترکم دور دهانت بگردم ! یاد من کردی ! ننه بلاگردونت باشه !
- ننا ته دور ! ته اصل احوال خاره ؟---------- ننه دورت بگرده ! اصل حالت خوبه ؟
- بسپرسمه به ابراهیم خلیل الله ! ---------سپردمت به ابراهیم خلیل الله !
وای! وای ! که من باز 5 ساله شدم !
بارون
بارون قشنگ
هورا !
پی نوشت : عاشق این بارون هام ! ممتد ، با رعد وبرق ! و بوی خاک ، خاک پذیرنده مهربان !
آخ که چه کیفی می ده بری تو خاک بارون خورده دراز بکشی و با تمام وجودت نفس بکشی !
تمام حس های خوب رو با لمس کردن جذب کنی ! از راه پوست !
خلاصه اینکه بقولی از اون بارونای فیلمی می باره !
اتوبوس رسید . پرید بالا . خلوت بود. هم قسمت آقایون و هم قسمت خانومها. تو هر ردیف صندلی تک و توک نشسته بودند. کتابی که از خونه شاگردش امانت گرفته بود باز کرد . صفحه اول ! ایستگاه بعد که اتوبوس نگه داشت . خانومی سوار شد . قد بلند و خسته ! کاملاً مشکی ! مقنعه ، مانتو ، شلوار ، جوراب ، کفش ، کیف و چادر ! چیزی که توجه اش رو جلب کرد کیف زن بود . مثل کیف مادرش ، بزرگ و جادار و حتماً پر از کلید و دفترچه قسط و پول خرد و یادداشت !
زن رفت کمی جلوتر تا نزدیک میله جدا کننده زنانه و مردانه ! یک ردیف خالی قبل از اولین ردیف قسمت آقایون ، که تو نگاه سرسری اول یک مرد با موهای جوگندمی و در دردیف بعد یک مرد جوان با موها و ریش بلند نشسته بودند. قبل از اینکه دوباره سرش رو برگردونه و به صفحه اول خیره بشه زن برگشت و نشست تو ردیف اون کنار یه خانوم . شستش خبردار شد . آخه اینجور چیزا رو بو می کشید ! ولی اتوبوس خیلی خلوت بود !
- مرتیکه ! چیزش رو درآورده !
- چی ؟؟! (زن بغلی گفت )
- به قرآن مجید ! ( اینو بلندتر گفت و با تاکید روی قرآن مجیدش ! )
و همه با هم برگشتن و دوباره نگاه کردند! و ایندفعه صورت مرد رو هم دیدند . اون هم برگشته بود و به عقب نگاه می کرد . زمزمه ها شروع شد .
- کثافت آشغال !
حالا چی میشه ؟ پیش خودش فکر کرد . و این سوال همیشه تکراری رو از خودش پرسید که باید چی کار کرد ؟ تا ایستگاهی که پیاده می شد راهی نبود ولی پر ترافیک و شلوغ ! یادش نمی اومد در هیچ زمانی از زندگیش ، اوج شادی ، یا غم یا ترس یا خشم ، مثل این موارد قلبش اینقدر تند بزنه ! زن کلافه بود و معلوم بود که نمی داند که چه خواهد کرد ! ایستگاه بعد، هنوز اتبوس ایستاده و نایستاده بلند شد؛ ناگهان ! به سمت جلو رفت . از زیر میله رد شد . ایستاد . روبروی مرد . محکم و با تمام نیرو آب دهنش رو پاشید به صورت مرد و فریاد زد : بی شرف !!!
سریع به سمت راننده رفت و در حد یکی ، دو جمله با راننده حرف زد . او گفت : کی ؟! کجا ؟ و زن از در قسمت مردها پیاده شد . و سکوت !
سکوت بود و سکوت تا اینکه !
- میذارم ..... خودش و مادرش ! ( مرد گفت )
- پسر گفت : ببند دهنتو چرا فحش می دی !
- زنیکه فحش داد و رفت .
مرد دیگری فریاد زد : آقا ساکت شو ! شلوارتو پایین کشیدی ! حالا فحش ناموسم می دی !
اما مرد همینطور ادامه می داد . البته آروم تر ! یکریز !
ایستگاه میدان گلها تمام زنها پیاده شدند و اتوبوس مردان به راه خود ادامه می داد !
... یادم نیست اولین تجربه جن.سی این چنین خودم مال کی بوده ! و چند سالگی ! و اینکه چند بار تاکنون برایم پیش امده و به چه شکلهایی ! اما یکی از پچ پچه های همیشگی دخترها و زنها این بوده ! از زمانی که فهمیدم . بارها و بارها اتفاق می افتاد و می افتد و اگر بخواهم که تمام داستانهایی که برای خود من ، دوستان نزدیک ام در این سالها را بنویسم ، مدتها و مدتها فقط تایپ اش طول می کشه و من اصلاً حال تایپ این تجربیات رو ندارم . حالا اگر می نویسم برای اینکه می خواهم بدانم که واقعاً چه باید کرد ؟ دوستان داستانی که نوشتم فقط یک قصه نیست ! هر روز هر روز برای مادر ، خواهر ، دوستان دختر ، دختر بچه های شیرین و قشنگ فامیل و حتی جدیداً شنیدم که برای پسر بچه ها هم اتفاق می افتد !
چقدر راجع به عکس العمل ها شنیده بودم و یا حتی تصمیم گرفته بودم ! اما همیشه یکی بود برایم . سکوت و با حرص ترک کردن محل ! شاید 2 ، 3 سالی باشد که اینقدر گستاخی پیدا کردم که در موردش حرف بزنم با مردان ! جالب اینکه اکثر دوستان پسر از شنیدن این مطالب و این اتفاق ها شوکه می شدند و باور نمی کردند. می گفتند که این موضوع باید کمتر از این ها باشد که تو می گویی ! می گفتم بپرس مثلاً از مامانت و یا هر زنی که بتونی ! اونقدر براشون اتفاق افتاده که دیگه جزیی از زندگیشون شده . اما نه از اتفاقات عادی !
آیا باید بپذیریم و خدارا شکر کنیم که بذتر از این برای ما اتفاق نیفتاده و فقط برای آنهایی که در روزنامه هستند اتفاق می افتد ؟ و مبادا که راجع به این موضوع حرفی بزنیم ! حتی با یک جنس مذکر ! انگ بی حیایی و گستاخی و بی شرمی به سمت تو خواهد بود ! تازه ممکن است که محکوم شوی : تو یه کاری کردی ؟! اون مانتو تنگه رو پوشیدی ؟! صد دفعه نگفتم صندل نپوش ؟ دیگه حق نداری روژ لب بزنی! من جنس مردا رو می شناسم ! دیگه حق نداری بری بیرون بدون من !
و یا به زبان محبت : من که می گم هر جایی میری بگو بیام دنبالت ! هزار بار گفتم آژانس بگیر ! آخرش تو یه کاری دست من می دی با این کارات !
آیا راه حل اینه ؟ نباید به فکر قانونی و فرهنگی بود که در بهترین حالت پاسخش سکوت و پرده پوشی نباشد ؟؟ شاید قانون دست ما نباشه اما فرهنگ چی ؟ برای زنان تا به حال سکوت بوده و برای مردان ؟؟؟ بسیاری از آنها حتی نمی دانند که چه اتفاقی هر روز بارها در چند قدمی ایشان اتفاق می افتد . (البته راجع به دسته ای صحبت می کنم که خود فاعل این فعل نیستند.)
من ازدواج نکردم و بچه ندارم . اما دخترهای خواهرم تینا و بیتا ! به اونها که فکر میکنم و به این دور تسلسل ! !!
واقعاً چیکار باید کرد ؟
پدر
من
از تو
دو دست دارم
من از تو
لب دارم
پس چرا نمی توانم
ببوسم
ببوسم ببوسم ببوسم
و هر بار
درد
نکشم؟
ولادیمیر مایاکوفسکی
پی نوشت 1: این دفعه سیل اومد....
پی نوشت 2 :
- ... راستی کارو تحویل دادین ؟
- آره یکیشو !
- اِ .. به من زنگ زدن گفتن که دیگه روش کار نکنم ...
- یعنی چی ؟
- یعنی اینکه پول پر !!!
امروز مرد کناری من مرد !
مرد کناری من !
مرد کناری من در تاکسی !
به پایم چنگ زد !
چنگ
محکم
مثل یک مرد !
و دستش روی پایم آرام گرفت
و سرش روی شانه ام
مثل یک مرد
و
به
آرامی آرامی آرامی
مرد !
